Er is één ding dat we allemaal met elkaar gemeen hebben en dat is dat we onzeker zijn. Iedereen heeft zo zijn onzekerheden. Je kunt onzeker zijn over je uiterlijk. Je haakneus, dunne figuur, piekerige haar… Maar je kunt net zo goed onzeker zijn over je karakter, toekomst, nieuwe vriendje of de niet bepaald etiquette manier waarop je eet. Wat voor de ander misschien iets stoms en kleins is, is voor jou de bron van je onzekerheid. Hoe ga je hiermee om, en zit er misschien toch ook iets positiefs aan die nare onzekerheid?

Ik hou van mooie spullen, schitterend verpakte make-up en hemels vormgegeven schoenen. Maar waar ik ook van hou is kijken naar mooie mensen. Ook vrouwen, ik kan genieten van mooie vrouwen. Zonder me te schamen kijk ik gerust even om als ik een leuk meisje voorbij zie lopen. Moet kunnen toch? Maar het meest geniet ik van mooie mannen. Sexy mannen. Vooral in de zomer. Oef! Bij voorkeur in een strakke wifebeater, zodat je het patroon van zijn twelvepack er doorheen ziet, gespierde armen, getint huidje, druppeltjes zweet… Someone hold me please!

Voordat ik word bestempeld als een oppervlakkige bimbo: mannen praten vaak -ik zal niet zeggen altijd- over mooie vrouwen, dus waarom mag ik het dan niet een keertje hebben over een mooie man? Dit is een blogpost over Vin Diesel. Want wij vrouwen hebben ook behoeften. En nee heren, die behoeften zijn niét alleen maar het praten over onze gevoelens.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik heb een snor. Ik kan er niets aan doen, hij zit er gewoon. Die snor. Waarschijnlijk heb jij ook een snor, of eigenlijk weet ik het wel zeker. We hebben namelijk allemaal een snor, mannen én vrouwen. ‘Hé Vera, gatver! Scheer die snor eens weg’ las ik laatst in de comments op een artikel. Verbaasd las ik deze reactie. Is mijn snor zo zichtbaar dan? Naar boven scrollend bekeek ik mijn foto’s. Ja, mijn snor is zichtbaar en dus moet er korte metten gemaakt worden met mrs. mustache.

Ik wist wel dat mijn snor er zat, maar hij was me nooit echt opgevallen. En nu zag ik hem opeens duidelijk op elke foto. Hij verpestte de mooie plaatjes van mijn glitter lips, aangezien ik alleen nog maar oog had voor de haren op mijn bovenlip. Dat was natuurlijk niet de bedoeling, en dus maakte ik er gelijk werk van om mijn snor de executeren.

Na wat research op het internet besloot ik met een katoenen draad aan de slag te gaan, dat zag er pijnloos en makkelijk uit. Maar pijnloos was het niet, en makkelijk al helemaal niet. Een half uur later keek ik beteuterd en met het draad in mijn handen na mijn rode bovenlip. Mijn rode bovenlip mét haren. Ik ben niet handig met draad, ik kan nauwelijks een knoop vastzetten en laat staan haren ermee verwijderen Dit werkte duidelijk niet, dus besloot ik met mijn beste vriend de pincet de haren te verwijderen. Maar dat is een hele klus die ik wederom nogal onderschatte. Gelukkig kreeg ik van een aantal van jullie tips via Twitter. Waxen of harsen, dat moest het worden. Snel en makkelijk! Maar ik krijg vaak uitslag van hars en zelf een suikerwax maken (het klinkt wel smakelijk), daar had ik nou ook weer geen zin in.

Terwijl het aantal opties steeds meer slonk, wist ik ondertussen nog steeds niet wat ik moest doen met dat zachte vachtje boven mijn lippen. Bleken, was de laatste tip die ik kreeg. Maar natuurlijk! Bleken is pijnloos en je haren zijn daarna niet meer zichtbaar. Bovendien kost het me ook geen geld, tijd of moeite. Tevreden keek ik in de spiegel naar de blonde haartjes op mijn bovenlip. Gebleekt, dat waren ze altijd al.

Waarom maakt ik me nou druk om zoiets stoms en kleins. Niet alles draait om uiterlijk, en toevallig weet ik dat al mijn vriendinnen wel wat haren op hun bovenlip hebben zitten. So what? Ik ben ook maar gewoon een meisje van 19 die ook door de regen fietst en die heel stoer tijdens uitgaan op hakken loopt, maar ondertussen ballerina’s in haar tas heeft zitten.

Ik ben niet het type dat alles maar ‘lekker laat groeien’, dat ook weer niet. Ik verzorg me graag, doe moeite er enigszins modieus bij te lopen en stop vrijwel iedere dag veel tijd en moeite in een mooie make-uplook. Ik scheer die bush bush beneden weg en ik kortwiek het oerwoud onder mijn oksels meerdere keren per week. Maar mijn snor? Die laat ik nog even zitten waar die zit. Het kan zo zijn dat ik me er over een tijdje toch aan stoor dat ik hem toch verwijder, maar nu ben ik nog happy met kleine blonde haartjes op mijn bovenlip. Misschien dat ik binnenkort ook wel een baard laat staan…

De snor, draag hem met trots.

Het vinden van De Perfecte Spijkerbroek is net zoals het vinden de perfecte jongen. Je weet wel wie ik bedoel, die ene gozer waar al honderden films en boeken over zijn gemaakt. Juist, ‘de ware’. Hoe hebben we het ooit in ons hoofd kunnen halen dat de perfecte jongen, en zelfs De Perfecte Spijkerbroek bestaat? Een jeans die als een tweede huid zonder moeite over je benen heen glijdt, en waarbij je (ookal heb je net een grote lunch op) de knoop moeiteloos dicht krijgt. Dat is een grote illusie, zeker met mijn favoriete broek, de skinny jeans is dit vrijwel onmogelijk. Je praat jezelf nog eens een stel dikke kuiten aan!

Ik ben ook nog steeds opzoek naar De Perfecte Spijkerbroek. Hoe kan het ook anders? Want hoewel ik volgende ‘de regels’ een zandloper figuur heb, sta ik iets te vaak in een paskamer een tochnietzoperfectebroek te passen waar mijn billen zo’n beetje over de rand heen puilen. Wanneer ik een broek één (of een paar) maten groter probeer zit hij meestal om mijn benen perfect, maar is er nog wel voor ongeveer 5 kilo extra ruimte bij mijn buik. En nee, het zijn zeker geen zwangerschapsbroeken die ik pas.

Met een compleet leger bezoeken wij vrouwen het liefste een kledingzaak, wanneer we opzoek zijn naar De Perfecte Spijkerbroek. Moeders, zussen en vriendinnen moeten mee om elke spijkerbroek te bekijken en te bekritiseren. Net zoals zij je nieuwe liefde mogen beoordelen, doen ze dat ook bij de spijkerbroeken die je past. Is je vriend wel een beetje lief, heeft hij wel genoeg aandacht voor je en weet hij wat je nodig hebt? Is de broek wel lang genoeg, zitten er geen rare wassingen of bleekplekken in, waardoor je benen dikker lijken?

Vaak wanneer ik halverwege een passessie zit (zo rond broek nummer 22), zakt de moed me in de schoenen. Ik heb mezelf al meerdere malen horen zeggen dat als ik 5 kilo af zou vallen, die broek perfect zou zitten. Net zoals de jongen die ik leuk vind, op brunettes valt en ik dus mijn haren bruin wil gaan verven. Of nou ja, dat is wat ik dan zeg. Maar ondertussen voel ik me ellendig en wil ik alleen maar in een joggingbroek (die passen altijd) en met een reep chocolade, op de bank kruipen.

Maar met niets doen, kom je niet veel verder. Dat weten we allemaal wel. Bovendien kun je ook niet in je blote billen over straat, of 24/7 in een joggingbroek lopen. En dus, wagen we ons elke keer weer in een te klein pashokje, met een -blijkt later- te kleine spijkerbroek. Of nemen we een jongen mee naar huis, waarvan we eigenlijk al weten dat ook hij niet perfect past.

De Perfecte Spijkerbroek en De Perfecte Jongen, ik heb ze allebei nog niet gevonden. Maar eigenlijk red ik me prima zonder. En dus hijs ik mezelf + die 5 extra kilo in een joggingbroek, en ga ik lekker op de bank liggen met een reep chocola. Want in De Perfecte Spijkerbroek en in De Perfecte Jongen geloof ik niet, maar in echte liefde geloof ik wel. En die vind je, wanneer je het ’t minst verwacht…

Eens in de twee weken neemt Suzanne mijn plek in voor haar mode column ‘A Touch Of Fashion’. Vandaag is het weer zo ver en kun je genieten van Suzanne’s schrijfkunsten én gevoel voor mode.

Het zal jullie waarschijnlijk niet ontgaan zijn dat het vandaag 14 februari, dus Valentijnsdag, is! ‘Een dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met cadeautjes, bloemen of kaarten’, volgens Wikipedia. Dus ook een dag die een beetje zuur is wanneer die geliefde (of het nou je vriendje is of een beste vriendin) er niet is. Vandaar deze column die puur en alleen is voor jóuw inspiratie. Want ook de modewereld laat deze dag niet aan zich voorbijgaan…

Ik begin met wat leuks voor alle sneakergirls onder ons, want Converse en Nike komen allebei met een Valentijns collectie. Natuurlijk in het teken van ‘love’, en of je dan voor schattig roze gaat of wat stoerder, zoals het model links boven: dat is helemaal aan jou! Ik ben zelf helemaal niet dol op sneakers, maar ik vind de roze rechtsonder wél heel stoer!

Ook H&M komt met haar Divided lijn met een speciale collectie, maar deze laat ik aan me voorbij gaan! Erg veel plastic en niet erg chic, maar misschien ben jij wel een liefhebber?

Voor degenen die vandaag echte juweeltjes verwachten, kan Pandora misschien nog als last-minute inspiratie dienen? De armband is natuurlijk helemaal Pandora-stijl, maar ik vind zelf de gouden hartjesring mooi en subtiel!

We zitten op Veracamilla.nl, dus we zijn ten slotte beauty liefhebbers! Sinful Colors komt met een hele range roze lakjes ter ere van Valentijn, genaamd Pretty in pink. Daar kun je er nooit genoeg van hebben! Hier vind je een paar swatches.
V.l.n.r.: Pink forever // Beautiful girl // Glass pink // Boom boom // Scandal // Soul mate

Over nagellak gesproken… voor wie niets te doen heeft deze maandag kun je ook op de romantische tour gaan met je nail art tools!

Nee, je bent niet op de verkeerde site terecht gekomen… dit is namelijk de Valentijns collectie van Victoria’s Secret. Roze, girlish, en wat we van het merk gewend zijn!

Voor degenen die wat meer te besteden heeft (of bijvoorbeeld een vriendje die iets goed te maken heeft;)) zijn er de Marc Jacobs clutches in mooi paars of rood. Chic voor als je vanavond uit eten gaat!

Verwacht je iets leuks vandaag, of geef je iets leuks? Of vind je Valentijn maar commerciële onzin? Tell me!

1 keer in de twee weken neemt Suzanne mijn plek in voor haar fashion column: A Touch Of Fashion. Vandaag is het weer zo ver en kun je genieten van Suzanne’s schrijfkunsten én gevoel voor mode.

Jak&Jil

Chino, oh chino. Nerd onder de broeken. Nono in de reguliere outfit. Juist die seksloze, iets wat excentrieke uitstraling van jou raakt mijn modehart zo. Want juist de quasi-nonchalance waar je mee gepaard gaat, geeft zo’n heerlijk contrast aan de gestylde outfit van elke fashionista.

Chino oh chino, om je in je nerdige waarde te laten zul je wel gedragen zijn met brogues, of een soort van, toen ik je voor het eerst ontmoette. Lang natuurhaar, bleke huid en nerdy bril erbij; get the feeling? Maar je bent voor meer smaken weggelegd. Wat dacht je van de vintagestijl, waarbij je gedragen wordt alsof je van mijn opa was?

Chino oh chino, ik zou mezelf niet als één van bovenstaande types omschrijven, maar toch zou je wel geweldig bij me passen. Die hoge taille en opgerolde nét iets te korte pijp is voor mij de net wat gewaagdere en vooral nettere versie van de boyfriend jeans (get the comparison?), waarmee je mijn toch nog groeiende liefde voor de boyfriend evenaart maar zelfs ook erg overstijgt.

Ja, chino oh chino, je bent dan ook sterk aan de boyfriend verwant, omdat jij eigenlijk voor de degelijke heer gemaakt was. Google op ‘chino pants’ en ik kan je kopen als saaie, rechte golfbroek, enkel en alleen voor het andere geslacht. En daarmee, beste chino, zou het zo heerlijk zijn om jou te dragen –alsof je je moeders lippenstift gestolen hebt (get the comparison?).

H&M en Cheap Monday

Chino oh chino, ik moet je echter eerlijk bekennen, bij die eerste ontmoeting wist ik je naam niet eens. Ik dacht dat je écht voor het eerst uit een opa’s kast was getrokken –en misschien was dit ook wel zo. Maar oh, wat ben ik blij dat je weer op waarde geschat wordt en je nu in alle kleuren en geuren weer in de juiste winkels hangt. En vraag me niet waarom, maar van die naam ben ik zo gaan houden, hij zou bovenaan mijn lijstje kunnen staan.

En chino oh chino, oh wat ben ik blij dat je daar in de winkel nog steeds regelmatig raar aangekeken wordt! Dat je even aangeraakt wordt, gehoopt wordt dat er onder die nerdy look van je een sprankeltje macho zit, en vervolgens de dame teleurgesteld ziet afdruipen. Want lieve chino, zo blijf je heerlijk exclusief en als een soort code die soortgelijken –jou liefhebbenden- bij elkaar brengt.

Chino, oh chino, ik weet niet of ik de associaties bij en de liefde voor jou deel, maar ik weet dat je het kunt. Eerder in onze jaartelling veroverde je immers ook al populariteit onder zowel militairen als boeren. Zo was je dan ook wel weer een broek voor iedereen. Graag deel ik toch mijn liefde voor jou, maar chino, oh chino… when will you be mine?