1 keer in de twee weken neemt Suzanne mijn plek in voor haar fashion column: A Touch Of Fashion. Vandaag is het weer zo ver en kun je genieten van Suzanne’s schrijfkunsten én gevoel voor mode.

Tijdens het pinksterweekend legde mijn oom triomfantelijk een artikel voor mijn neus. Mijn oom –die mode leuk en aardig vindt, maar deze hem vooral niet in de weg moet zitten- keek vooral uitdagend naar mij toen ik klaar was met lezen. Alsof hij wilde zeggen: ‘Zie je nou wel?’. De strekking van de tekst? Mode is terreur.

Gek genoeg misschien, vind ik dat er ook meer vóór deze uitspraak te zeggen is dan tegen. De eigenlijke definitie van mode is namelijk: idee dat veel mensen tegelijk hebben over wat mooi is. Het standaard straatbeeld dus. En hoewel ik deze nog geen terreur wil noemen, is dat niet de mode waar ik me graag hard voor maak. Mode voor mij namelijk natuurlijk een manier van stylen, om creatief te zijn met kleding, als kunstvorm, als expressie.

Als argument had de schrijver voor zijn standpunt een persoonlijk voorbeeld genomen: ‘Een jaar of tien geleden moest een broekspijp zodanig lang zijn dat er een op de wreef een grote hoeveelheid plooien en vouwen viel. Voor mannen zoals ik –met tamelijk korte benen- was dat geen gezicht, als een circusolifant die op zijn achterste poten stond te trompetteren. Ik smeekte de verkopers de broekspijp wat korter af te spelden, maar kreeg te horen dat dit ‘zo hoorde’ en ‘nu eenmaal de mode was’.

De schrijver maakt een punt, maar wat er ook vóór de uitspraak te zéggen is, mijn gevoel gaat er vanzelfsprekend dwars tegenin. Waarmee de schrijver vervolgt slaat hij voor mij dan ook volledig de plank mis: ‘Je wordt geacht je neer te leggen bij een samenzwering tussen ontwerpers, fabrikanten en winkeliers. Mensen doen dit slaafs, met als gevolg dat het overgrote deel van de bevolking voor paal alsmede voor aap staat’. Als ik namelijk zoek op de definitie van ‘voor aap staan’, kom ik uit bij ‘voor gek staan’. Gek is wat niet normaal wordt gevonden, en onder normaal verstaan wij wat gedaan wordt door de meeste mensen. Je moet bovenstaande even twee keer lezen, maar dan heb ik taalkundig al door de stelling van de schrijver heen geprikt. Een tweede hypocriet punt van het standpunt van de schrijver is het feit dat hij het slaafs vindt dat mensen zich neerleggen bij een modieuze samenzwering, maar eerder in de tekst al verklapte dit bij de kwestie over zijn broekspijpen dit zelf ook te hebben gedaan.

Dus, beste schrijver, ik zou graag tegen u willen zeggen: als mode dan terreur is, zet u zich er dan vooral tegen af. Gaat u dan vooral niet met het standaard straatbeeld mee, maar doet u gezellig met mij mee: wees creatief, laat u inspireren en inspireer zelf, durf met uw uiterlijk uw stem te laten horen. Dan praten we tegen die tijd verder.

Met trots kan ik jullie vertellen dat er een nieuwe column op de site verschijnt! Een mode column, geschreven door Suzanne.

Eigenlijk weet ik niet goed hoe ik Suzanne moet omschrijven. Ze is een meisje met stijl, ze is het meisje die ongegeneerd en vol trots het adres van haar blog op haar Hyves pagina zette, terwijl ik haar angstig in een mail vertelde wat het adres van mijn blog was; dit mocht zij natuurlijk aan niemand vertellen!

Toch zijn dit natuurlijk niet de redenen die maakte dat ik stond te springen om Suz een column op mijn site te geven. Haar manier van schrijven is heel erg leuk, onwijs grappig en natuurlijk haar gevoel voor mode… Daar kan ik nog een puntje aan zuigen.

Ik moet elf zijn geweest toen ik Vera leerde kennen. Net verhuisd van een gezellig Brabantse hockeyclub kwam ik tussen de Arnhemse kakkers bij Vera in het hockeyteam. Eén van de eerste dingen die Vera met een wat opmerkelijk toontje tegen mij zei was: ‘Ben jij Belgisch ofzo?’, een uitspraak waar wij nog steeds een beetje beschaamd om kunnen lachen. Sindsdien mocht ik haar wel. Vera paste –net als ik- niet tussen de kakkers en was gewoon lekker eerlijk en zichzelf. Heel wat zwetende warming ups heb ik met haar gedaan, in een tijd dat het nog meer giechelend over jongens ging dan over mascara of pumps.

Ik wat eerder dan Vera, maar we lieten allebei de kakkers voor wat ze waren en verloren elkaar een beetje uit het oog. Tot mijn modeblog! Bijna anderhalf jaar geleden was mijn blog een logisch vervolg op mijn passie voor mode. Vera reageerde regelmatig op mijn posts en ik merkte oprechte belangstelling. Een paar maanden later stuurde ze, ik moest inderdaad beloven dat ik haar zoveel mogelijk anoniem zou laten, een linkje van een beauty blog dat ze zelf was begonnen. De rest van het verhaal hoef ik jullie niet te vertellen… Vera Camilla.nl werd niets om zich voor te schamen –in tegendeel- en is ondertussen een begrip in beautyland. Onze gezamenlijke passie schepte een band, en zo gingen we bijvoorbeeld afgelopen november naar de Diesel Sneak Preview in Amsterdam. In de trein hebben we veel ervaringen gedeeld en tips uitgewisseld en we bundelen nog steeds graag de krachten. Zo ontstond het idee voor mijn rubriek op Vera Camilla.nl. Na een samenwerking met www.fashionscene.nl –waar ik blogs voor schreef- werd Vera enthousiast, terwijl ik graag nog een vervolg wilde geven aan mijn externe schrijven: A Touch Of Fashion was geboren!

Fashion en beauty gaan natuurlijk hand in hand, vandaar dat ik de komende tijd Vera’s beauty site een touch van fashion mee ga geven; iets waar ik erg veel zin in heb! Ik hoop dat jullie klaar zitten voor, coming soon, ‘Koninginnedagvondsten 2010’!

Ik hoop dat jullie net zo blij als ik zijn met de column van Suzanne. A Touch Of Fashion zal eens per twee weken op maandag verschijnen, so stay tuned! Wil je meer weten over mijn nieuwe columniste? Stel je vraag dan bij de comments!