Bloopers!

Ja hoor… hij is er! De video waarin jullie Suz en mij lekker zien blunderen en blooperen tijdens de opnames van A Touch Of Fashion; The Movie 2. Enjoy!

Klik hier als je de video niet kunt zien.

31 maart 2011 | 53 reacties

A Touch Of Fashion: Ode aan de chino

1 keer in de twee weken neemt Suzanne mijn plek in voor haar fashion column: A Touch Of Fashion. Vandaag is het weer zo ver en kun je genieten van Suzanne’s schrijfkunsten én gevoel voor mode.

Image Hosted by ImageShack.us
Jak&Jil

Chino, oh chino. Nerd onder de broeken. Nono in de reguliere outfit. Juist die seksloze, iets wat excentrieke uitstraling van jou raakt mijn modehart zo. Want juist de quasi-nonchalance waar je mee gepaard gaat, geeft zo’n heerlijk contrast aan de gestylde outfit van elke fashionista.

Chino oh chino, om je in je nerdige waarde te laten zul je wel gedragen zijn met brogues, of een soort van, toen ik je voor het eerst ontmoette. Lang natuurhaar, bleke huid en nerdy bril erbij; get the feeling? Maar je bent voor meer smaken weggelegd. Wat dacht je van de vintagestijl, waarbij je gedragen wordt alsof je van mijn opa was?

Chino oh chino, ik zou mezelf niet als één van bovenstaande types omschrijven, maar toch zou je wel geweldig bij me passen. Die hoge taille en opgerolde nét iets te korte pijp is voor mij de net wat gewaagdere en vooral nettere versie van de boyfriend jeans (get the comparison?), waarmee je mijn toch nog groeiende liefde voor de boyfriend evenaart maar zelfs ook erg overstijgt.

Ja, chino oh chino, je bent dan ook sterk aan de boyfriend verwant, omdat jij eigenlijk voor de degelijke heer gemaakt was. Google op ‘chino pants’ en ik kan je kopen als saaie, rechte golfbroek, enkel en alleen voor het andere geslacht. En daarmee, beste chino, zou het zo heerlijk zijn om jou te dragen –alsof je je moeders lippenstift gestolen hebt (get the comparison?).

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
H&M en Cheap Monday

Chino oh chino, ik moet je echter eerlijk bekennen, bij die eerste ontmoeting wist ik je naam niet eens. Ik dacht dat je écht voor het eerst uit een opa’s kast was getrokken –en misschien was dit ook wel zo. Maar oh, wat ben ik blij dat je weer op waarde geschat wordt en je nu in alle kleuren en geuren weer in de juiste winkels hangt. En vraag me niet waarom, maar van die naam ben ik zo gaan houden, hij zou bovenaan mijn lijstje kunnen staan.

En chino oh chino, oh wat ben ik blij dat je daar in de winkel nog steeds regelmatig raar aangekeken wordt! Dat je even aangeraakt wordt, gehoopt wordt dat er onder die nerdy look van je een sprankeltje macho zit, en vervolgens de dame teleurgesteld ziet afdruipen. Want lieve chino, zo blijf je heerlijk exclusief en als een soort code die soortgelijken –jou liefhebbenden- bij elkaar brengt.

Chino, oh chino, ik weet niet of ik de associaties bij en de liefde voor jou deel, maar ik weet dat je het kunt. Eerder in onze jaartelling veroverde je immers ook al populariteit onder zowel militairen als boeren. Zo was je dan ook wel weer een broek voor iedereen. Graag deel ik toch mijn liefde voor jou, maar chino, oh chino… when will you be mine?

20 juli 2010 | 27 reacties