Ik heb ze! Gister heb ik mijn 2 brillen opgehaald. Benieuwd naar wat voor modellen ik heb gekozen en hoe ze me staan? Kijk dan nu onderstaande filmpje…

Ik moet wel bekennen dat het echt heel erg wennen is. Ik heb erg de neiging om m’n bril de af te zetten, vooral als ik achter de computer ga zitten. Maar ik merk nu al dat het helpt! Vannochtend ging ik even wat foto’s bewerken en ik merkte dat ik hoofdpijn kreeg, na een tijdje mijn bril op gehad te hebben, merkte ik al dat het minder werd. Fijn!

Ik heb ze nog even opgezocht en dit zijn ze:

Tristan en Zion.

Ik heb het vorige week al gevraagd, maar ik zou het ook leuk vinden als je een foto zou uploaden van je bril. Ik ben benieuwd naar wat voor modellen jullie dragen!

De brillenman zei ook nog dat ik niet dagelijks een bril ophoef als ik dat niet wil. Maar aangezien ik toch bijna de hele dag achter de computer zit, denk ik dat ik gewoon dagelijks mijn bril ga dragen. Tenzij ik uitga of met vrienden afspreek, dan ga ik zonder bril de deur uit. Nou ja, we’ll see. Misschien vind ik het wel zo fijn dat ik ze écht dagelijks ga dragen.

Hello ladies! Vandaag even een ander artikel, omdat er best wel wat dingen voor mij gaan veranderen. Het is niet bizar veel, maar gewoon wat dingen die ik jullie moet mededelen, zodat jullie weten wat er aan de hand is, als het opeens wat stiller rond VeraCamilla.nl is…

Aanstaande zaterdag, 6 februari word ik 18 jaar! Ik word ACHTTIEN. Woaaaaah, zo’n rare gedachte! Ik ga niet mijn rijbewijs halen, daar heb ik geen behoefte toe en geen geld voor. Op de dag zelf komt er in de middag familie en ’s avonds ga ik met wat vrienden uit, niet veel speciaals: Gewoon leuk!

Het hockeyseizoen is weer begonnen, wat betekend dat ik elke maandag en donderdag avond training heb en op zaterdag een wedstrijd. Ik heb wel echt weer zin om te hockeyen, even mijn energie kwijt te kunnen enzo. En hopelijk worden we kampioen, vorig seizoen stonden we tweede, dus het moet kunnen!

De grootste verandering is dat ik per 8 februari stage ga lopen. Ik moet 5 maanden stage lopen, 40 uur per week en ik heb geen vakanties of vrije dagen. Mijn stageplek is leuk, maar toch kijk ik ontzettend op tegen stage. Dan zie ik mijn leuke klasgenootjes niet meer, zit ik weer in een hele nieuwe omgeving én ik ben dus elke dag van half 9 tot 5 aan het werk. Ik knijp hem echt, ik zal dus ’s avonds en in het weekend aan mijn site moeten werken en ik ga ontzettend veel mijn best doen om elke dag een vers artikel online te krijgen. Het kan zijn dat jullie veel meer filmpjes krijgen, of dat er soms een dag niets online staat. Alvast mijn excuses hiervoor, ik hoop dat jullie het kunnen begrijpen.

Best wel wat veranderingen voor mij in februari. Na mijn stage heb ik wel mijn opleiding afgerond, wat een fijne gedachte is. En als achttienjarige ben ik nu ‘volwassen’ en een stuk zelfstandiger. Leuk, maar ook wel een beetje eng.

Vandaag weer een filmpje, maar eentje die niets met beauty te maken heeft. De lieve Suzy tagde mij om de 10 random facts tag te doen, die jullie vandaag kunnen bekijken! En ik waarschuw jullie alvast: Het was laat op de avond, en dan schiet het me allemaal een beetje hoog in mijn bol. Oftewel: ik doe nogal debiel. Please don’t hate me :’)

Ik wil wel wat random facts van jou weten! Het hoeven er niet persee 10 te zijn, het mogen er ook meer of minder zijn. Ik ben benieuwd! (:

En oh, als het filmpje het niet doet upload ik hem vanmiddag nog bij Vimeo! Ik ben ondertussen wel een beetje klaar met YouTube…

Laatst stond ik voor de spiegel in mijn kamer. In mijn kamer hangt er een grote passpiegel naast mijn wastafel, deze is perfect om vlak voor school even te checken hoe ik eruit zie, en of alles wat ik aanheb, een beetje met elkaar matcht. Het was ’s avonds, ik had net gedoucht en ik was klaar om naar bed te gaan. Ik had een onderbroek en een wit t-shirt aan dat net over mijn heupen viel, met een roeiboot en de tekst ‘NJTK 2006′ op de achterkant. Ik keek naar mezelf in de spiegel, ik keek naar mijn blote benen, mijn stevige, gespierde benen. Jarenlang heb ik mijn ballet/roei/fiets/hockey-benen gehaat. Nooit heb ik ze mooi gevonden, nooit heb ik ze gewaardeerd, nooit hebben ze als een deel van mijn lichaam gevoeld. Altijd als ik naar beneden keek, naar die twee grote dingen, voelde het alsof ze niet van mij waren, zo groot en stevig als ze zijn.
ik keek naar mijn benen en ik realiseerde me dat er niets mis mee was, dat er niets mis is met anders zijn dan de standaard norm. Er is niets mis met Beyoncé of Rihanna, er is niets mis met being bootylicious. Opeens had ik er vrede mee gesloten. Niet dat ik nu elke keer als ik in een 1 bij 1 pashokje van de H&M ga zitten juichen wanneer ik broek nr. 34 óók niet pas. Maar als ik ze nu bekijk, ben ik tevreden, ze horen gewoon bij mij.

Vaak hoor ik meisjes klagen. Dat ze niet mooi zijn, dat ze balen van hun gewicht, neus, haren of kont. Ze zijn niet blij met wie ze zijn, ze zouden liever anders zijn.. Mooier? Maar geloof mij, zeuren heeft geen zin, van klagen word je niet beter, en balen dat je niet voldoet, maakt je echt niet aantrekkelijk. Denk eens aan dat meisje, dat meisje van school, dat meisje uit je hockeyteam. Dat meisje dat je aanbidt, dat mooie meisje, die alle jongens achter zich aan heeft. Denk eens aan jouw voorbeeld, denk haar lach eens weg, kijk eens goed naar haar gezicht, haar lijf. Is zij zo perfect? Zoveel beter dan jij?

Als je niet tevreden bent met wat je ziet als je in de spiegel kijkt, of misschien ben je niet tevreden bent met iets wat je niet kan zien, maar wat van binnen zit, doe er dan wat aan. Misschien heb je heel erg spijt van iets wat je vroeger hebt gedaan, je baalt er van, je haat jezelf erom. Als er niets aan te doen valt, of als je er niets aan wilt doen, accepteer het dan. Accepteer wie je bent. Iedereen is mooi op zijn eigen manier. Straal, lach, geniet. Er is niets mis met anders zijn dan wat wij als normaal ervaren. Er is niets mis met een haviksneus, tennisarmen, een kleine kont of futloos haar. Er is niets mis met meisjes die stralen, omdat ze zichzelf geaccepteerd hebben. Er is niets mis met being who you are.
You are freaking fantastic.

Al een paar keer is het me gevraagd, wat voor opleiding doe jij nou eigenlijk? Op mijn oude blog heb ik er wel eens, niet te uitgebreid, over geschreven. Maar omdat het toch wel een vrij ‘bijzondere’ maar ook vooral leuke, en creatieve opleiding is, zal ik jullie vandaag vertellen wat voor opleiding ik doe. Ook zal ik vertellen wat het inhoudt, en wat ik over een half jaar ( nadat ik geslaagd ben) wil gaan doen!

Ik doe de MBO opleiding Desktop Publishing (afgekort is dat DTP ). Desktop Publishing is ongeveer het zelfde als Grafische Vormgeving, alleen zijn wij op deze opleiding ook/meer bezig met het ‘druk-proces’ (posters printen, uitsnijden etcetera)

DTP is een hele creatieve opleiding, waar je eigenlijk de hele dag achter de computer zit. Als DPT-er ontwerp je o.a nieuwsbrieven, flyers en posters. Je krijgt bijvoorbeeld de opdracht een poster voor een Dance feest in Arnhem te maken. Je krijgt informatie over het feest, beeldmateriaal (foto’s, logo’s, etc.) en maakt een poster waarvan jij denkt dat deze aansluit op de doelgroep. Je moet er voor zorgen dat alle foto’s scherp zijn, de tekst goed leesbaar, maar natuurlijk ook dat de poster er aantrekkelijk uitziet voor de doelgroep. Eerst schets je een aantal posters, en de beste schets werk je uit. Als je poster klaar is print je deze, en snij je deze eventueel uit/bij.

Dit is maar een klein voorbeeld. Natuurlijk krijg je veel meer van dit soort opdrachten, en moet je ook logo’s, of zelfs hele huisstijlen maken voor een bedrijf (logo, visitekaartje, briefpapier, envelop…).

Dit is mijn laatste jaar van de opleiding, en hierna wil ik de MBO opleiding Multimedia gaan doen. Deze opleiding wilde ik oorspronkelijk al doen, maar toentertijd was er de regel dat je eerst DTP moest doen, voordat je Multimedia vormgeving kon gaan doen. Vandaar dat de DTP opleiding maar 3 jaar ( 2 jaar als je in het versnelde traject zit, zoals ik ) duurt, net zoals de Multimedia Vormgeving ( die je ook versneld kan doen ). Zo ben je uiterlijk 6 jaar bezig met je MBO opleiding, en kan je daarna naar het HBO.

DTP is toch erg op papier gericht, als dtp-er maak je vaak nieuwsbrieven en flyers voor minder flitsende dingen, zoals een hockeyclub of een bloedbank (om maar even wat te noemen). Dit is gewoon niet mijn ding, ik zie het niet zitten om later 5 dagen per week van 9 tot 5 hockeyblaadjes in elkaar te zetten.

Ik ben meer geïnteresseerd in het video en internet deel. Video’s bewerken, zelf filmen, en internetsites opzetten. Momenteel krijgen we een beetje les in HTML en ik merk dat ik dit erg interessant vind en er graag verder mee wil. Daarom dus de opleiding Multimedia vormgever, die ik volgend jaar wil gaan doen. Op deze opleiding leer je dit soort dingen allemaal.

Dit was in het kort mijn opleiding! Hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen. Natuurlijk houdt mijn opleiding nog veel meer in, maar daar wil ik niet te veel op ingaan, anders wordt het zo’n saai verhaal. Maar als je meer informatie wilt, omdat je eraan denkt zo’n opleiding te gaan doen, mail me dan gerust of laat een reactie achter bij de comments.

En oja, het is natuurlijk wel lachen dat ik zo’n opleiding doe, maar we weten allemaal dat ik over een paar jaar toch mijn eigen grote lifestyle-mode-beauty-personal website heb, waarmee ik miljóenen verdien. Maar ja, je moet toch wat in de tussentijd doen! (;

Ik ben geen knuffelig type. Ik ben niet het type meisje die al haar vriendinnen uitgebreid knuffelt, ik hou niet van klef gedoe! Ik krijg er rillingen van. Al dat geknuffel maakt me zenuwachtig.

Toen ik mijn eerste vriendje had, vond ik het prima om hand in hand te fietsen (oeeeeh risky business!)
maar om nou uitgebreid te gaan staan knuffelen, dat vond ik verschrikkelijk. Hij probeerde het wel eens, maar vooral als andere mensen erbij waren, was t alleen maar héél ongemakkelijk en weinig fun. Dat kwam misschien ook wel een beetje omdat ik gelijk rood aanliep en vreemde bultjes in mijn nek en hals kreeg als ik merkte dat vriendlief met gespreide armen en een big smile op me af kwam lopen. Cooome to pappa!

Zoenen, dat kon ik wel, en hóe! Het liefst lebberde ik mijn vriendje de hele dag af. Ik had er geen problemen mij als er mensen bij waren, die lippen van mijn vriendje proefden gewoon te lekker. Zolang er maar geen foto’s gemaakt werden, want dan realiseerde je je opeens hoe góór dat heerlijke gezoen er eigenlijk uitzag.
Jaaa, van zoenen was ik niet vies! Maar zijn lippen moesten de mijne niet opeens loslaten. O wee als ik merkte dat hij van dat gekus opeens in geknuffel over wilde. Dan maakte ik me er snel met een ”Goh is het al zó laat!?” vanaf. Knuffelen is me net een stap te ver.

Met mijn vriendinnen kan ik onwijs lachen, kletsen, roddelen en feesten, maar een paar uur voordat het tijd wordt om afscheid te nemen krijg ik het benauwd. Wat moet ik doen? Een knuffel? Drie kussen? Zachtjes bijten in haar oor? Meestal bid ik dat ik er met een handdruk vanaf ben.

Misschien ben ik raar? Misschien is er iets misgegaan bij mijn geboorte. One thing’s for sure: probeer niet met mij te knuffelen. Als je me een keer ontmoet en me gedag wilt zeggen, wees dan niet verbaasd dat bij onze begroeting jij me probeert te knuffelen, terwijl ik je probeer 3 kussen te geven, waarna we uiteindelijk eindigen met een handdruk.

Ook als andere mensen klef doen, trek ik het niet. Een vriend van me die zich zo alleen voelt omdat ie een keer zonder zijn vriendin ontbijt, want hij is zo ‘meeeega in love’ (sowieso druipt de klefheid al van de benoeming ‘meeeega in love’ af) unfollow ik gelijk op twitter. Ik ben hartstikke blij als vriendinnen van me een leuk vriendje gevonden hebben, zolang ze mij maar niet lastig vallen met smsjes/krabbels/tweets/mails over dat ze hem zo verschrikkelijk missen! Maar daar kom ik nog een andere keer op terug.

Ik wil best gezellig doen enzo. Ik praat graag, geen grap is mij te grof en oké, als het ECHT moet, wil ik best met je knuffelen.

Goh is het zó laat!?

Ik ben helemaal niet spiritueel, en als iemand tegen me zei dat ik ‘in mezelf moest geloven’ liepen de rillingen al over mijn lijf. Niets voor mij, dat zwerige gedoe! Wel was ik altijd erg geïnteresseerd in geesten en dat soort stuff. Sowieso interesseren mensen me heel erg, en vind ik het leuk om anderen met problemen te helpen. Vandaag ga ik het met jullie over iets hebben, wat mij super heeft geholpen.

The secret. Jullie hebben er vast wel eens over gehoord of er over gelezen. Ik zelf heb het boek ook gelezen, en omdat t mij geholpen heeft, en meerdere lezeressen er wel een artikeltje over wilde zien, ga ik jullie kort proberen uit te leggen wat The Secret is, en hoe het mij heeft geholpen.

Er is een boek en een film over ‘The Secret’. The Secret gaat over hoe je alles kunt krijgen wat je wilt, het gaat om de wet van aantrekkingskracht. Liefde, geld, die baan, you name it, and you can have it. Je moet jezelf zien als een magneet. Als ik als een chagerijn door de discotheek loop, omdat ik echt geen zin heb in irritante jongens, reken maar dat er geen een een praatje durft te maken. Ik straal uit dat ik iets niet wil, dus krijg ik het ook niet. Zendt je uit dat je liefde wilt, dan krijg je dat. Je moet er echter wel in geloven. Je moet van uit het diepste in je lichaam voelen hoe graag je liefde wilt, je moet denken alsof je het al hebt, en je zult het ontvangen. Alles wat in je leven gebeurd, heb je volgens The Secret op jezelf afgeroepen. Ook de slechte dingen. Denk niet dat je iets niet kan, denk altijd positief en je trekt andere positieve dingen aan. Het is vrij ingewikkeld uit te leggen wat er precies met The Secret wordt bedoelt, maar kort gezegd krijg je gewoon wat je wilt. Je wilt iets, denk dat je het hebt, en je zal het echt ontvangen. Denk nooit negatief, denk nooit ”ik wil niet te laat komen” maar denk ”ik kom op tijd”. Je kan alles, je moet er gewoon in geloven. Geloof in jezelf en wees positief.

In The Secret komt ook het zogenaamde ‘vision board’ voor. Op zo’n vision board plak je plaatje en teksten van alles wat je maar wilt. Plak je streefgewicht erop, een gelukkig getrouwd paar of een grote som geld. Kijk vaak op het vision board, en denk vaak aan de dingen die je er hebt opgeplakt, geloof dat je ze hebt, en je zult ze ontvangen.

Ik ben vanaf mijn 15de vrij depressief geweest door een aantal dingen die er zijn voorgevallen toen ik 14 was. Het was vrijwel onzichtbaar voor vriendinnen en klasgenoten (in de klas was ik altijd vrolijk), maar ik zat echt niet goed in mijn vel. Het liefst lag ik hele dagen in bed en als ik wakker was huilde ik veel, of was ik ongelooflijk chagrijnig. Toen ik met deze blog begon is dit een stuk minder geworden, maar na het lezen van The Secret is dit vrijwel verdwenen. Voordat ik aan The Secret begon ben ik wel bij een psycholoog geweest, en dat hielp enigzins, maar wat zij mij niet leerde, en wat The Secret mij wel heeft geleerd is dat je positief moet denken. Denken dat je iets wel kan! En er niet vanuit gaan dat je zal mislukken (wat ik automatisch deed) de laatste weken, misschien wel maanden ben ik me steeds beter gaan voelen. Ik zit echt goed in mijn vel en kan nu oprecht blij zijn. Ik ben heel anders vrolijk dan voorgaande jaren. Ik droom weer, ik heb weer doelen, ik wil ergens voor gaan, ik wil succesvol zijn! Ik ben echt blij met alles wat ik doe. Natuurlijk heb ik nog wel eens een dipje of een slechte dag. Het negatief denken zat er bij mij zo ingeramd, dat het makkelijk is om terug te vallen. Maar ik merk hoe goed ik me voel, en wat voor fijne dingen er gebeuren door gewoon positief te denken en te geloven dat ik iets wel kan. En als je er over nadenkt, is het eigenlijk heel logisch. Wanneer heeft negatief denken je iets fijns gebracht? Hoe zou negatief denken nou goed voor je kunnen zijn? That’s right, je moet gewoon positief denken!

Er is ook een speciaal boek voor tieners (hoewel ik zeker weet dat ook jongere meiden het normale boek makkelijk zullen begrijpen). In bovenstaande filmpje wordt The Secret al wat meer duidelijk.

Wil je meer over The Secret weten? Google het maar eens, en er komen duizenden hits!

Als je niet zo lekker in je vel zit, raad ik het je zeker aan om The Secret te lezen. Het is een makkelijk boek om te lezen, verkrijgbaar in het engels en in het nederlands en kost ongeveer 18 euro. Ben je er nieuwsgierig naar, koop dan het boek. Het was mijn beste uitgegeven 18 euro ooit (:

Ken jij The Secret, en wat vind jij er van?

Edit: Ik geloof zeker niet alles wat in The Secret staat. Een voorbeeldje: Als je wilt afvallen moet je volgens The Secret gewoon niet geloven dat wat je eet, je dik maakt. Dat je moet denken dat er geen calorieën in eten zit! Ja hallo, hoe denk je dat ik aan die zwemband gekomen ben?